اشتباه ترجمه شده است!!!
مثل اینکه سریال ترجمه های اشتباه در دولت تدبیر ادامه دار خواهد بود… بعد از اینکه آقای ظریف در مصاحبه با abc news در مورد مطالب مندرج سایت رهبری...


بسم رب الحسین(ع)
اي شهسوار معركه ي كربلا,حسين
اي يكه تاز عرصه ي عشق و بلا,حسين
اي نور آسمان و زمين,آفتاب دين
اي زاده ي نژاده ي شير خدا,حسين
كهف امان و باب حوائج تويي كه خلق
درمانده چون شوند بگويند يا حسين...!
**************
چون تير عشق جا به كمان بلا كند
اول نشست بر دل اهل ولا كند
در حيرتند خيره سران ار چه عشق دوست
احباب را به بند بلا مبتلا كند
بيگانه را تحمل بار نياز نيست
معشوق, ناز خود همه بر آشنا كند
تن پروري كجا و تمناي وصل دوست؟!
دردي ندارد او كه طبيبش دوا كند
آن را كه نيست شور حسيني به سر ز عشق
با دوست كي معامله ي كربلا كند؟!
********************
یا ابوالفضل العباس(ع)
كو عاشق حق كه عاشق و مست تو نيست
يا كيست كه هست و بودش از هست تو نيست
در مجلس انس عاشقان عالم
چون ساقي مه لقاي بي دست تو نيست
***************************

انتظارم می کشد یادی ز ما کن یا حسین
درد هجران را به وصل خود دوا کن یا حسین
گرچه دورم ،بر نگاه دلنشین ات جان دهم
کوفه را با یک نظر ، چون کربلا کن یا حسین
بی نیازی گرچه از من ،من به تو دارم نیاز
یاد شاهی ، یک نظر بر این گدا کن یا حسین
در حریم کعبه می گردی چوای سیمرغ عشق
عبد سرگردان خود را هم ، دعا کن یا حسین
عید قربان است فردا و منم قربانی ات
چون ندارم صبر ، امروزم فدا کن یا حسین
چون که دور افتاده ام ، ای زائر بیت الحرام
بام قصر کوفه راه کوه منا کن یا حسین
مهربانی از دو سر ، داردچو لذت بیشتر
دیر شد احضار من ، نامم صدا کن یا حسین
آبم از شوق تو با سر ، چون که یا بندم به عشق
پای بر فرقم بند ، کامم روا کن یا حسین
چون سان بسیار می باشد گدای درگهت
جمله را با یک نظر از غم رها کن یا حسین
دارم اندرذسه ام حق خدا و خلق او
خود به فضل خویشتن ، دینم ادا کن یا حسین
حبیب چایچیان


اعمال شب و روز 25 ذیالقعده به
فرموده امیرالمؤمنین(ع) نخستین رحمتی که از آسمان به زمین نازل شد، در
بیست وپنجم ذی القعده بود و برای آن اعمالی چون «روزه»، «نماز» و
«شبزندهداری» توصیه شده است.
«دحو الارض» مطابق با بیست و پنجم ماه
ذیالقعده، روزی است که خداوند با نظر به کره زمین، به جهان خاکی حیات
بخشید، از این روز، بخشهایی از کره زمین ـ که سراسر از آب بود ـ شروع به
خشک شدن کرد تا کم کم به شکل یک چهارم خشکیهای امروزی درآمد.


مطابق روایات، اولین نقطه ای که از زیر آب سر برآورد، مکان کعبه شریف و بیت الله الحرام بود.
«دَحو»
به معنای گسترش است و برخی نیز آن را به معنای تکان دادن چیزی از محلِ
اصلی اش تفسیر کردهاند، منظور از «دحوالارض» (گسترده شدن زمین) است که در
آغاز، تمام سطح زمین را آبهای حاصل از باران های سیلابیِ نخستین فراگرفته
بود، این آبها، به تدریج در گودالهای زمین جای گرفتند و خشکیها از زیر
آب سر برآوردند و روز به روز گستردهتر شدند.
از سوی دیگر، زمین در آغاز به صورت پستیها و بلندیها یا شیبهای تند و غیرقابل سکونت بود، بعدها بارانهای سیلابی مداوم باریدند، ارتفاعات زمین را شستند و درهها گستردند، اندک اندک زمینهایِ مسطح و قابل استفاده برای زندگی انسان، کشت و زرع پدید آمد، مجموع این گسترده شدن، «دحو الارض» نامگذاری میشود.
از امیرالمومنین علیهالسلام روایت شده است که فرمودند: «نخستین رحمتی که از آسمان به زمین نازل شد، در بیست وپنج ذی القعده بود. کسی که در این روز روزه بگیرد و شبش را به عبادت بایستد، عبادت صد سال را که روزش را روزه و شبش را عبادت کرده است خواهد داشت.»
به نظر برخی از مفسران، آیه 30 سوره نازعات «وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَلِكَ دَحَاهَا»، به همین واقعه اشاره دارد، گذشته از واقعه دحوالارض، رویدادهای دیگری نیز در این روز رخ دادهاند که اهمیت آن را دو چندان کرده است؛ از جمله:
- میلاد حضرت ابراهیم علی نبینا وآله وعلیهالسلام
- میلاد حضرت عیسی مسیح علیهالسلام
-
خروج رسول اکرم صلی الله علیه وآله وسلم از مدینه به همراه هزاران حاجی به
سوی مکه، به قصد حجة الوداع. در این سفر وجود مقدس حضرت زهرا سلام الله
علیها و نیز تمامی همسران پیامبر(ص) نیز ایشان را همراهی میکردند.
- در روایتی نیز آمده است که حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجهالشریف در همین روز قیام خواهد کرد.
اعمال شب و روز دحو الارض
*روزه:
یکی از آن چهار روز است که در تمام سال به فضیلت روزه ممتاز است، در
روایتی روزهاش مثل روزه هفتاد سال است و در روایت دیگر کفاره هفتاد سال
است، هر که این روز را روزه بدارد و شبش را به عبادت به سر آورد از برای او
عبادت صد سال نوشته شود، از برای روزهدار این روز هر چه در میان آسمان و
زمین است استغفار کند، این روزی است که رحمت خدا در آن منتشر شده، از برای
عبادت و اجتماع به ذکر خدا در این روز اجر بسیاری است.
* نماز: نمازی که در کتب شیعه قمیین روایت شده است، آن دو رکعت است، در وقت چاشت در هر رکعت بعد از «حمد»، پنج مرتبه «توحید» و «الشمس» بخواند و بعد از سلام نماز بخواند «لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ»، پس دعا کند و بخواند «یَا مُقِیلَ الْعَثَرَاتِ أَقِلْنِی عَثْرَتِی یَا مُجِیبَ الدَّعَوَاتِ أَجِبْ دَعْوَتِی یَا سَامِعَ الْأَصْوَاتِ اسْمَعْ صَوْتِی وَ ارْحَمْنِی وَ تَجَاوَزْ عَنْ سَیِّئَاتِی وَ مَا عِنْدِی یَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکْرَامِ» .
*دعا: خواندن این دعا است که شیخ در «مصباح» فرموده، خواندن آن مستحب است: